Liberałowie grożą obaleniem Komisji Europejskiej w związku z kontrowersyjnym mianowaniem Selmayra

 

Główni liberalni deputowani wezwali w poniedziałek (12.03) Martina Selmayra, nowego głównego urzędnika Komisji Europejskiej, do rezygnacji, w przeciwnym razie sami podejmą próbę usunięcia go ze stanowiska. Europosłowie wsparli już śledztwo Komisji ds. Budżetu w sprawie kontrowersyjnego mianowania Selmayra, co do czego śledztwo prowadzi też Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich.

Wotum nieufności potrzebne aby usunąć kogoś z wykonawczego stanowiska w UE wymaga większości ⅔ w Parlamencie.

 

Komisja Junckera może “mieć tę samą twarz co Komisja Santera”

Wiceprzewodnicząca liberałów Sophie In’t Veld powiedziała, że mianowanie Selymara było “poważnym błędem”, który musi zostać naprawiony, podkreślając że jego usunięcie jest “warunkiem koniecznym naszego dalszego wsparcia dla tej komisji”.

“Jeśli kolegium komisarzy zachowuje się jak bezradne dzieci a urzędnik cywilny wodzi je za nos, jak możemy oczekiwać że sprzeciwi się takim jak Trump podczas wojny cenowej?”, dodała.

Komisarz UE ds. Zasobów Ludzkich Günther Oettinger stanął w obronie mianowania Martina Selmayra, mówiąc że nie powinien być zamieniany w “jakiegoś potwora” i prosił Europosłów, by dali mu szansę.

Oettinger wskazał również, że Parlament Europejski pomógł stworzyć aktualne przepisy, i że jeśli nie podobają się one europosłom, powinni zaproponować ich zmiany.

Przewodniczący liberałów, Guy Vehofstadt, napisał później na Twitterze, że jeśli Komisja Junckera nie będzie uważać, spotka ją “ten sam los, co Komisję Santera”.

Komisja Santera zdymisjonowała się masowo w 1999 po groźbie wotum nieufności ze strony Parlamentu Europejskiego, która wystąpiła po przekazaniu wiadomości o korupcji i nieudolnej administracji wewnątrz Komisji.

 

Kontrowersje gnębią Komisję tygodniami

Komisja od tygodni wielokrotnie była zmuszana do obrony mianowania Selmayra, po ukazaniu się wstępnych wiadomości od francuskiego dziennikarza Jean’a Quatremera.

Na jaw wyszło, że Selmayr pierwotnie startował na stanowisko zastępcy sekretarza generalnego, co jest wymagane zanim można zostać sekretarzem generalnym. Jedynym innym kandydatem była Clara Martinez Alberola, która wycofała swoją kandydaturę zanim podjęto ostateczną decyzję, i jest aktualnie przewodniczącą gabinetu Junckera, zajmując uprzednie stanowisko Selmayra.

Juncker następnie wielokrotnie ogłaszał, co było wcześniej nieznane Komisji, że ówczesny sekretarz generalny Alexander Italianer miał zamiar zrezygnować, a już kilka minut później Selmayr został awansowany. Powiedział też, że wiedział o jego zamiarze rezygnacji od 2015 roku, ale nie da się zaprzeczyć, że Selmayr nie znał tego faktu zanim zdecydował się startować.

Zarzucano, że Komisarzom oferowane były nowe korzyści, takie jak wzrost dodatków i uzyskanie samochodu po opuszczeniu stanowiska, potencjalnie po to by zdobyć ich wsparcie, ale Komisja zaprzecza by coś takiego miało miejsce.

Sugerowano również, że Selmayr chciał zreorganizować niezależną obsługę prawną Komisji, aby móc bardziej ją kontrolować, ale Komisja również temu zaprzeczyła.

 

Nie tylko liberałowie krytykują mianowanie

Węgierski europoseł Gyorgy Schopflin poddał w wątpliwość zasadność słuchania Komisji w sprawach praworządności skoro ona ignoruje prawo, kiedy ma na to ochotę.

Francuski europoseł Zielonych Pascal Durand powiedział, że mianowanie Selmayra było “podważeniem wiarygodności Europy” i że to, co robi Komisja, “jest gorsze niż nacjonaliści i ekstremiści”.

Inni, tak jak czeski konserwatysta Jan Zahradil, pytali, czy sprawozdania ze spotkania Komisji zostały poprawione tak, aby zawierały dyskusje o kandydatach, którzy nie istnieją, a niektórzy posuwali się nawet do zarzucania, że zostały zmyślone.

Wielu członków parlamentu surowo skrytykowało też Przewodniczacego Komisji Junckera za jego nieobecność podczas debaty, biorąc pod uwagę jego rolę w przyczynieniu się do mianowania Selmayra.

Oettinger stanął jednak w obronie Junckera, mówiąc, że to prezesi europejskich partii politycznych zażądali, by to on zwrócił się do Parlamentu Europejskiego.

Choć stosunkowo niewiele parlamentarnych głosów wypowiedziało się w obronie mianowania, Premier Malty Joseph Muscat powiedział w niedzielę, że krytycy “wzięli na cel” kogoś, kto zmienił Komisję w bardziej funkcjonalny organ, i powiedział, że zasługuje on na docenienie za swoją rolę w podtrzymaniu jedności Unii podczas negocjacji dot. Brexitu.

Dodaj komentarz